KEF R3 META

Ως φορτίο, το R3 είναι, θα έλεγε κάποιος, μια αρκετά τυπική περίπτωση. Με ελάχιστη τιμή εμπέδησης (μέτρο) τα 3.5Ω, μπορεί να θεωρηθεί ως ένα πεντάωμο ηχείο, ενώ, η μικρή, σχετικώς, διακύμανση (με μέγιστη τιμή τα 14Ω) επιτρέπει την οδήγηση από ενισχυτές με μικρό συντελεστή απόσβεσης. Η διακύμανση της φάσης είναι σημαντική με μέγιστες τιμές -46.5° και +42°, με την πρώτη τιμή, μάλιστα, να εμφανίζεται αρκετά κοντά στην ελάχιστη τιμή του μέτρου, κάτι που σημαίνει ότι το στάδιο ισχύος του ενισχυτή θα θερμανθεί αρκετά.
Η ψευδοανηχοϊκή απόκριση του ηχείου (πάνω από τα 350Hz) αποκαλύπτει μια πολύ ουδέτερη συμπεριφορά με μικρές μόνο αποκλίσεις (υπενθυμίζεται ότι η σχετική καμπύλη είναι χωρίς εξομάλυνση), με μοναδικό άξιο λόγου εύρημα μια ήπια (αλλά συστηματική) πτώση της ευαισθησίας πάνω από τα 15kHz, η οποία μοιάζει να είναι σχεδιαστική επιλογή, επιβαλλόμενη μέσω του Uni-Q. Πρόσθετη επιβεβαίωση αυτής της ιδέας είναι το ότι η απόκριση που μετρήσαμε στο LS50 πριν από δύο περίπου χρόνια, έχει μια παρόμοια μορφή. Ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι σε αυτό το διάγραμμα να είναι η απόκριση του ηχείου με το προστατευτικό πλέγμα στην θέση του. Εδώ, εμφανίζονται δύο περιοχές με σημαντική αποκοπή, με κέντρο τα 7.5 και τα 15kHz περίπου, καθώς και μια σειρά ενισχύσεων, πάνω από τα 10kHz. Είναι δύσκολο να εκτιμήσεις την επίδραση στην πράξη. Οι δύο αποκοπές είναι αρκετά “στενές” και είναι συζητήσιμο το κατά πόσο επηρεάζουν την ηχητική συμπεριφορά του ηχείου σε σημαντικό βαθμό, ενώ, πάνω από τα 10kHz και γύρω από τα 20kHz, το πλέγμα δείχνει να ανεβάζει την ευαισθησία. Θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζαμε την θέση της KEF στο θέμα αυτό, η οποία περιορίζεται να αναφέρει ότι τα προστατευτικά “προσφέρουν την τέλεια ισορροπία μεταξύ προστασίας, απόδοσης και αισθητικής”.

Η συνολική απόκριση του ηχείου (με splicing near field και ψευδοανηχοϊκής μέτρησης) αποκαλύπτει ένα ηχείο με πολύ καλή ισορροπία, χωρίς σημαντικές αποκλίσεις. Η καμπύλη παραμένει μακρυά από τα τυπικά όρια ±3dB και η μέση ευαισθησία που υπολογίσαμε ήταν 86.5dB/2.83Vrms/1m, πολύ κοντά σε αυτή που δίνει η εταιρία. Με βάση την τιμή αυτή, τα σημεία -6dB της απόκρισης βρίσκονται στα 63Hz και στα 24kHz. Η καμπύλη που προκύπτει ως μέση τιμή μετρήσεων επί του άξονα και εκτός άξονα σε γωνίες ±10° δείχνει μια ομαλή συμπεριφορά για ακροάσεις εκτός της ιδανικής θέσης.
Η απόκριση χαμηλά με και χωρίς τα παρεμβύσματα αλλάζει σε μικρό βαθμό την απόδοση και φαίνεται να λειτουργεί ακριβώς όπως προβλέπει η KEF. Μειώνει λίγο την έξοδο του reflex για την περίπτωση που αυτό είναι τοποθετημένο σε “δύσκολη” θέση.

Η βηματική απόκριση του R3 δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο τα οφέλη μιας ομοαξονικής μονάδας. Δεν μπορείς να διακρίνεις το σημείο άφιξης του μιντ σε σχέση με του τουίτερ αλλά και το γούφερ συγχρονίζεται αρκετά σωστά με ελάχιστα ίχνη ασυνέχειας.
Το διάγραμμα αποσβεννυμένων φασμάτων αποκαλύπτει ένα σύστημα με μικρούς συντονισμούς στις ανώτερες μεσαίες και υψηλές συχνότητες, όπου τα ευρήματα δεν ξεπερνούν το 1ms για απόσβεση -25dBr. Μοναδικό εύρημα, ένας συντονισμός στα 2kHz περίπου, με χρόνο απόσβεσης 2.6ms.

Οι μετρήσεις κατευθυντικότητας αποκαλύπτουν τον ρόλο του Uni-Q: Το ηχείο στην περιοχή των μεσαίων/υψηλών συχνοτήτων είναι εξαιρετικά ομαλό με την αποκοπή των -3dB να κάνει την εμφάνισή της στο διάστημα ±30°, στοιχείο που επιτρέπει άνετα την χρήση του ηχείου χωρίς toe-in (αν και η ακρόαση επί του ακουστικού άξονα είναι, πάντοτε, το τεχνικώς σωστό και η ίδια η KEF προτείνει μια μικρή κλίση).
Στο κατακόρυφο επίπεδο, το διάγραμμα είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικό: Καθώς τα προβλήματα συμβολής μεταξύ τουίτερ και μιντ σε μια ομοαξονική μονάδα είναι πολύ μικρά, το R3 μπορεί να λειτουργήσει σωστά ακόμη και με αποκλίσεις ±15° ενώ είναι αποδεκτό ακόμη και στις ±30°, με αρκετά καλή συμμετρία μεταξύ των θετικών και των αρνητικών γωνιών (αν και το γεγονός ότι το μεγάφωνο δεν είναι απολύτως στο κέντρο της μπάφλας, δημιουργεί κάποιες διαφορές, ειδικά σε μεγάλες γωνίες. Δείτε συγκριτικά το ίδιο διάγραμμα για το LS50, όπου η κεντρική τοποθέτηση του Uni-Q οδηγεί σε σχεδόν τέλεια συμμετρία). Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ηχείο που ακτινοβολεί πολύ ομοιογενώς στον χώρο.

Τέλος, σε ό,τι αφορά τους χρωματισμούς της καμπίνας, η KEF φαίνεται να έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, υποβοηθούμενη, βεβαίως, από τις μικρές διαστάσεις των επιφανειών. Αυτό που γίνεται αμέσως σαφές δεν είναι τόσο οι χαμηλές τιμές επιτάχυνσης, οι οποίες, για την μπάφλα, πέφτουν κάτω από τα -70dBm/sec², όσο η πλήρης απουσία έντονων συντονισμών. Η ιδιότητα αυτή διατηρείται και στην μέτρηση των πλευρικών επιφανειών, μια συμπεριφορά που μας επιτρέπει να πούμε ότι βρισκόμαστε απέναντι σε μια από τις πιο άκαμπτες και αχρωμάτιστες καμπίνες που έχουμε συναντήσει!