KEF R3 META

Για την ακουστική αξιολόγηση, το R3 META αντικατέστησε το ηχείο αναφοράς (ATC SCM-50PSL) και οδηγήθηκε από το υπόλοιπο, γνωστό, σύστημα που χρησιμοποιούμε στο avmentor, δηλαδή τον τελικό HCA3500 της Parasound και τον προενισχυτή Plus Series Line της Melos. Σε ρόλο ψηφιακής πηγής το streamer Pro της WiiM σε συνδυασμό με τον μετατροπέα d/a Esoteric D70 της Teac.
Η αρχική εγκατάσταση του ηχείου ακολούθησε την συνήθη, για αυτές τις περιπτώσεις, διαδικασία και δεν έκρυβε κάποιο πρόβλημα. Το R3 απαιτεί φυσικά βάσεις και κάποια απόσταση από τον πίσω και τους πλάγιους τοίχους, έχει δηλαδή τις αναμενόμενες απαιτήσεις για το είδος του και η σωστή τοποθέτησή του δεν πρέπει να αποτελέσει πρόβλημα σε οποιονδήποτε μεσαίο ή μικρό χώρο με λογικές αναλογίες. Η KEF, προς τιμήν της, δίνει πολύ αναλυτικές οδηγίες για την τοποθέτηση του ηχείου, τόσο σε δικαναλικό όσο και σε πολυκαναλικό σύστημα με την βασική προτεινόμενη γεωμετρία να θέλει απόσταση μεταξύ των ηχείων μέχρι 3m, απόσταση από τον πίσω τοίχο κατ' ελάχιστον 225mm και από τους πλάγιους κατ' ελάχιστον 0.5m, με toe-in μεταξύ 0 και 15°, νούμερα που εύκολα μπορεί να επιτύχει κάποιος. Η γεωμετρία της δοκιμής κινήθηκε σε αυτά τα επίπεδα, με την απόσταση ακροατή-ηχείων περί τα 2.4m, και απόσταση των τοίχων στην περιοχή του 1m. Εν προκειμένω, και με δεδομένο τον τρόπο που ακτινοβολεί το ηχείο στον χώρο (με βάση τις μετρήσεις), η ακρόαση του R3 από μεγάλη απόσταση, βαθιά στο πεδίο ανάκλασης, δεν αποκλείεται, αν το δωμάτιο έχει μια κάποια συνέπεια ως προς τα χαρακτηριστικά απορρόφησης. Μπορεί κάποιος να το ακούσει από μακριά, αν είναι αναγκαίο, προσέχοντας, βεβαίως, την οδήγηση και τις στάθμες. Η σύνδεση του ηχείου με τον ενισχυτή έγινε με μονό καλώδιο, και η διαμόρφωση των ακροδεκτών έγινε πολύ εύκολα χάρις το σύστημα της KEF.

Το πρώτο ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει η διαδικασία, ήταν αυτό της επίδρασης του προστατευτικού. Οι μετρήσεις δείχνουν μια σημαντική επίδραση, σε επίπεδο καμπυλών, μεγαλύτερη από αυτή που έχουμε δει σε άλλα ηχεία -κάποιος θα την έλεγε εντυπωσιακή, αλλά στην πράξη, η επίδραση φάνηκε να είναι μικρή. Χωρίς το προστατευτικό το ηχείο φάνηκε να έχει λίγο περισσότερο αέρα στην περιοχή των υψηλών, και να είναι πιο φιλικό στα αυτί, αλλά μέχρις εκεί. Η σύστασή μας, εν προκειμένω, είναι να αφαιρούνται τα προστατευτικά, μόνο αν κάποιος θέλει το 100% της απόδοσης.
Η αρχική εντύπωση που αποκομίζεις ακούγοντας το R3 είναι ότι έχεις να κάνεις με ένα ηχείο μεγαλύτερου όγκου και με μεγαλύτερο γούφερ. Με κάποιο τρόπο, η KEF έχει καταφέρει να “βγάλει” από το μικρό μοντέλο της σειράς χαμηλό που δεν το περιμένεις, δημιουργώντας την αίσθηση ότι το σύστημα έχει έκταση πολύ χαμηλά, χωρίς να ακούγεται τεχνητό η υπερβολικό. Το συνολικό άκουσμα είναι ομοιογενές, μαλακό και ευχάριστο, με πολύ καλή λεπτομέρεια, ισορροπημένη φωτεινότητα και πολύ καλές δυνατότητες σε θέματα στερεοφωνικής εικόνας. Η αίσθηση του “μεγαλύτερου” επεκτείνεται και σε θέματα στάθμης και δυναμικών. Το R3 φάνηκε ότι μπορεί να αναπτύξει σοβαρές στάθμες (σε λογικές γεωμετρίες, μην περιμένετε να καλύψετε ηχητικά χώρους των 60m2) και να έχει σημαντικά δυναμικά περιθώρια. Μιλάμε, με λίγα λόγια, για ένα πραγματικά μεγάλο, μικρό ηχείο.

Στις λεπτομέρειες τώρα, το κατώτερο όριο του φάσματος έγινε αισθητό, με κάποια αίσθηση υπερελέγχου (λογικό και αναμενόμενο) αλλά υπαρκτές δυνατότητες επιβολής. Το R3 μπορεί να γεμίσει έναν μικρό χώρο πολύ άνετα και να δημιουργήσει την εντύπωση της πληρότητας πολύ χαμηλά, χωρίς να δείχνει ότι κουράζεται ή φτάνει κοντά στο όριό του, ακόμη και με βίαιους ηλεκτρονικούς ήχους. Αν λείψει κάτι, αυτό θα είναι κάποια υπερβολικά μέρη, που συναντάς σε λίγες ηχογραφήσεις. Για αυτούς που τα θέλουν και αυτά, ένα από τα ενεργά υπογούφερ της KEF είναι το επόμενο λογικό βήμα.
Ξεκινώντας από αυτό το επίπεδο, δεν είναι περίεργο που το χαμηλό του ηχείου (ας πούμε από τα 70-80Hz και πάνω) είναι πολύ υψηλού επιπέδου: Πολύ καλό σώμα και όγκος, πολύ καλός έλεγχος και περιγραφή της κλίμακας, καλές ταχύτητες και άρθρωση των οργάνων της περιοχής, είναι στοιχεία ενός χαρακτήρα που ρέπει, σαφώς, προς την ακρίβεια και την απόδοση της λεπτομέρειας. Οι λάτρεις του ρυθμού θα απολαύσουν ένα ηχείο με γεμάτο και ταχύ ρυθμικό μέρος, χωρίς υπερβολές, με τα ακούσματα να ρολλάρουν ευχάριστα και να σε παρασύρουν σε ένα ασυναίσθητο foot-tapping, δείγμα ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικά καλό αποτέλεσμα.
Η μεσαία περιοχή, είναι αντάξια ενός τρίδρομου ηχεί... -μισό λεπτό: το R3 είναι τρίδρομο ηχείο, μην ξεχνιόμαστε! Είναι μάλιστα ένα πολύ ισορροπημένο και ομοιογενές τρίδρομο, το οποίο προσφέρει πολύ καλή αίσθηση διαφάνειας και λεπτομέρειας, δεν θα κουράσει ποτέ με ίχνη τραχύτητας ή σκληρότητας αλλά θα μεταφέρει με άνεση ό,τι υπάρχει στην ηχογράφηση, ανεξαρτήτως του είδους και του μεγέθους της ορχήστρας. Όχι ότι χρειάζεται να το πεις, αλλά καλό είναι να το αναφέρουμε ρητώς: Το R3 είναι ένα all-around, σοβαρό ηχείο, το οποίο μπορεί να διαχειριστεί με μεγάλη άνεση μεγάλα συμφωνικά έργα και χορωδίες, ολιγομελείς ορχήστρες και φωνητικά σόλο, ενώ αισθάνεται απολύτως “στο σπίτι του” με οποιοδήποτε ηλεκτρικό άκουσμα, σε στάθμες που -σε μικρό χώρο- θα τις χαρακτήριζες και υπερβολικές. Η περιγραφή των εγχόρδων και της χορωδίας, η άρθρωση και το ηχόχρωμα στις φωνές είναι πραγματικά υψηλού επιπέδου (με πρόσθετη παρατήρηση, εδώ, μια ελαφρά υπογράμμιση στην ανδρική φωνή, ελάχιστη, αλλά ακουστή, αν ψάχνεις τις λεπτομέρειες).
Ψηλά, το R3 ακούγεται να έχει πολύ καλή έκταση και αέρα, παραμένοντας προς την μαλακή και ξεκούραστη πλευρά των πραγμάτων, κάτι που υπόσχεται ευχάριστη ακρόαση, χωρίς ίχνη τραχύτητας. Η ταχύτητα του ηχείου ψηλά είναι πολύ καλή, με κάπως αργό μέτωπο αλλά πολύ καλό σώμα και παραδειγματικές αποσβέσεις, με τον αρμονικό πλούτο των οργάνων της περιοχής να αποδίδεται ισορροπημένα, περιλαμβάνοντας μέταλλο και θερμότητα σε μια ισορροπημένη αναλογία. Αυτή την ταυτότητα, θα πρέπει να την αποδώσουμε, κατά πάσα πιθανότητα, στο Uni-Q, όχι μόνο επειδή αυτό λειτουργεί στην συγκεκριμένη περιοχή αλλά επειδή παρόμοια σχόλια βρήκα στις σημειώσεις της δοκιμής του LS50. Είναι προφανές ότι η συνέπεια στην εξέλιξη της ομοαξονικής μονάδας έχει φέρει αποτελέσματα και -εμμέσως- δείχνει την άποψη της KEF για το πώς πρέπει να ακούγεται ένα ηχείο στην μεσαία-ανώτερη περιοχή.
Η στερεοφωνική εικόνα έχει τα χαρακτηριστικά που περιμένεις από μια ομοαξονική μονάδα. Η χρονική συνέπεια είναι σημαντική στη απόδοση της λεπτομέρειας και εδώ το R3 κινήθηκε σε υψηλά επίπεδα, δημιουργώντας μια εξαιρετικά σταθερή και καθορισμένη σκηνή, λίγο πίσω από τον άξονα των ηχείων, με μεγάλη πειθαρχία στον εστιασμό των αντικειμένων, πολύ καλή περιγραφή της κίνησης και της ατμόσφαιρας και καλές δυνατότητες εμβύθισης, δοθέντος του κατάλληλου υλικού. Πήραμε σαφήνεια, σταθερότητα και σοβαρές ικανότητες περιγραφής κάθε μείξης, από την απλούστερη μέχρι την πιο σύνθετη.

Τελικώς...

... η KEF φαίνεται ότι εκμεταλλεύεται στο έπακρο δύο πράγματα: Την τεράστια εμπειρία της στον σχεδιασμό μικρών σε όγκο ηχείων και την μονάδα Uni-Q, η οποία επιτρέπει την δημιουργία ενός συστήματος με ιδιαίτερη χρονική συνέπεια στην περιοχή των μεσαίων/υψηλών συχνοτήτων. Το αποτέλεσμα στην περίπτωση του R3, ένα ηχείο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των ακροατών που θέλουν κάτι ποιοτικό αλλά δεν έχουν τον απαιτούμενο χώρο για ένα μεγάλο ηχείο βάσης. Έχουμε να κάνουμε με μια λύση που συνδυάζει την τονική ισορροπία με δυνατότητες στην περιοχή των πολύ χαμηλών συχνοτήτων (πιθανώς, εξαντλώντας τα όρια που θέτει ο όγκος της καμπίνας) και την ομοιογένεια με τα σοβαρά δυναμικά περιθώρια. Αν σε αυτά προσθέσετε και την πολύ προσεγμένη ποιότητα κατασκευής και την αισθητική, έχουμε ένα πραγματικά σοβαρό ηχείο. Προτείνεται ανεπιφύλακτα!