Daniel Hertz Maria 350

Για την ακουστική αξιολόγηση, ο Maria 350 αντικατέστησε τους ενισχυτές αναφοράς (Melos Plus Series Line/Parasound HCA3500) και ανέλαβε να οδηγήσει τα ηχεία αναφοράς (ATC SCM-50PSL). Σε ό,τι αφορά τις πηγές, η διαδικασία έγινε σε δύο φάσεις: Η πρώτη, μέσω μιας αναλογικής εισόδου (με πηγή το σύστημα WiiM Pro/Teac Esoteric D70) και η δεύτερη μέσω της θύρας USB (Win10/foobar2k), με την τελευταία να είναι αυτή που προτείνεται από την ίδια την Daniel Hertz ως η βέλτιστη επιλογή.
Η εγκατάσταση του ενισχυτή δεν θα αποτελέσει πρόβλημα. Το σασί είναι αυτό που θα λέγαμε “κανονικό” και οι ανάγκες ψύξης εντελώς λογικές, επομένως μπορεί να τοποθετηθεί σχεδόν παντού. Ευχάριστη έκπληξη τα καλώδια των ηχείων που συνοδεύουν την συσκευή και οι ακροδέκτες σύνδεσης τους. Τα ίδια τα καλώδια είναι εύκαμπτα, επομένως εύχρηστα και οι ακροδέκτες σφίγγουν εύκολα και σωστά. Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεσαι περισσότερο από μερικά λεπτά και είσαι έτοιμος να χρησιμοποιήσεις τον 350.

Οι πρώτες εντυπώσεις από τον ενισχυτή ήταν ιδιαίτερα θετικές. Από τα πρώτα λεπτά της ακρόασης έγινε σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με μια συσκευή που έχει σοβαρές δυνατότητες οδήγησης, χωρίς να εμφανίζει φαινόμενα συμπίεσης και με όρια που προσεγγίζονται δύσκολα σε φυσιολογικούς χώρους και setup. Στην πραγματικότητα, ο Maria 350 μπορεί να οδηγήσει σχεδόν οτιδήποτε σε πραγματικά υψηλές στάθμες. Τα βατ δεν θα σας λείψουν. Η συνολική αίσθηση που αποκομίζεις είναι αυτή της διαφάνειας, της ομοιογένειας, της ταχύτητας και της καλής έκτασης (παρά το γεγονός ότι ο ενισχυτής είναι low-passed με συχνότητα αποκοπής τα 22kHz. Εν προκειμένω, υπάρχουν θέματα που δεν εξηγούνται εύκολα. Όχι μόνο ο ενισχυτής έχει αυστηρά καθορισμένο bandwidth (το οποίο είναι επιλογή της DN, το άρθρωμα της Hypex έχει τυπική απόκριση για αποκοπή -3dB μέχρι τα 50Hz), αλλά εφαρμόζει και μια καμπύλη ελέγχου της τονικότητας σε μια περιοχή με κέντρο τα 150Hz (και μέγιστη αποκοπή τα -2dB) και μια ήπια ενίσχυση (0.5dB) στην περιοχή 1kHz-10kHz. Παρ' όλα αυτά, η τονική ισορροπία, υποκειμενικά, δεν φαίνεται να “πάσχει”, αντιθέτως, ο ενισχυτής ακούγεται πολύ ευχάριστος, πλήρης και ζωντανός. Θα μπορούσαμε να πούμε -ολίγον τι αβασάνιστα- ότι το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται στο C-Wave, αλλά δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε, επειδή ο αλγόριθμος δεν μπορεί να απενεργοποιηθεί (αυτό χρεώνεται στον Levinson, και ο υποφαινόμενος δεν το θεωρεί καλή ιδέα). Επίσης, είναι -σχεδόν- βέβαιο ότι η καμπύλη της απόκρισης μπορεί να αλλάξει, αλλά αυτό είναι, επίσης, κάτι που δεν μπορεί να το κάνει ο χρήστης, επομένως θα πρέπει να θεωρηθεί ως η default συμπεριφορά.

Στις λεπτομέρειες τώρα, το σύστημα με τον 350 στην θέση του ενισχυτή φάνηκε να έχει πολύ καλές δυνατότητες περιγραφής των πολύ χαμηλών συχνοτήτων, με καλή αίσθηση όγκου και ελέγχου, με αποτέλεσμα το άκουσμα να είναι επιβλητικό όταν η ηχογράφηση το επιβάλλει, χωρίς ίχνη υπερβολών και κόπωσης.
Οι χαμηλές και ανώτερες χαμηλές συχνότητες αποδόθηκαν, επίσης, με καλή άρθρωση, αίσθηση του όγκου και της κλίμακας και η παρουσία των φυσικών οργάνων ήταν πολύ θετική και ισορροπημένη. Γενικώς, ο ενισχυτής φάνηκε να συμπαθεί τις χαμηλές συχνότητες με τα ρυθμικά μέρη να αποδίδονται με ταχύτητα και δυναμισμό, καλό σώμα και έλεγχο, χωρίς να υπερβάλλουν και να επιβάλλονται στην συνολική τονική ισορροπία. Το κομμάτι ρέει ευχάριστα και το foot-tapping είναι -σχεδόν- αναπόφευκτο.
Η περιοχή των μεσαίων αποδόθηκε με την σωστή δόση φωτεινότητας και το αποτέλεσμα ήταν ευχάριστο, ζωντανό, πλήρες λεπτομερειών χωρίς να καταπιέζει καθόλου. Αυτό που προσέχεις αμέσως είναι το layering και η αίσθηση διαύγειας που εισπράττεις, ακόμα και σε σύνθετες μείξεις με πολλά όργανα, με το άκουσμα να είναι ταυτόχρονα ακριβές και ξεκούραστο και να μην ενοχλεί ακόμη και σε πραγματικά υψηλές στάθμες. Αυτή η συμπεριφορά τοποθετεί τον Maria στην κατηγορία των συσκευών που επιτείνουν την μουσική απόλαυση και προτρέπουν σε ακροάσεις μεγαλύτερης διάρκειας, όντας ξεκούραστος, χωρίς να γίνεται φορτικός. Και εδώ, έρχεται στο μυαλό το C-Wave και οι ισχυρισμοί του Levinson, πλην όμως, χωρίς δυνατότητα σύγκρισης δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι.
Η πολύ καλή απόδοση των μεσαίων (και η μεγάλη δυναμική περιοχή της συσκευής), σε συνδυασμό με την πολύ καλή ομοιότητα των καναλιών, συντείνουν στην πολύ καλή στερεοφωνική εικόνα που δημιουργεί ο ενισχυτής. Το stage εστιάζεται ελάχιστα πίσω από τον οριζόντιο άξονα των ηχείων και χαρακτηρίζεται από πολύ καλή αίσθηση του αέρα, εξαιρετικό εστιασμό των ακουστικών αντικειμένων στον χώρο και πολύ καλή περιγραφή της κίνησης. Μια καλή μείξη ακούγεται πραγματικά εντυπωσιακά και το σύστημα διατήρησε καλές δυνατότητες immersion/envelopment (αν και το τελικό αποτέλεσμα ήταν λίγο πιο “στενό” σε σχέση με την αναφορά).
Οι υψηλές συχνότητες αποδόθηκαν με καλή αίσθηση ισορροπίας και έκτασης και καλά χαρακτηριστικά ταχύτητας, με γρήγορα μέτωπα, μέτριο σώμα και καλή απόσβεση. Το τελικό αποτέλεσμα έχει λίγο “μύτη” χωρίς όμως να γίνεται σκληρό ή τραχύ σε καμία περίπτωση και ο αρμονικός πλούτος των οργάνων της περιοχής αποδίδεται με πληρότητα και καλή ισορροπία μεταξύ μεταλλικού/θερμού. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ευχάριστο και ακριβές, συμπληρώνοντας με συνέπεια την γενική εικόνα του ενισχυτή, ο οποίος ακούγεται ιδιαίτερα φιλικός στο αυτί.
Όλα τα παραπάνω ευρήματα είναι κοινά και τόσο για την αναλογική είσοδο όσο και για την σύνδεση μέσω USB, με την τελευταία να ακούγεται λίγο πιο αναλυτική σε θέματα εικόνας και περιγραφής των λεπτομερειών και του αέρα, κάτι που είναι και αναμενόμενο, βεβαίως, από την στιγμή που παρακάμπτεται ολόκληρο το αναλογικό στάδιο του ενισχυτή καθώς και ο μετατροπέας a/d.

Τελικώς...

…δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρισκόμαστε απέναντι από έναν σημαντικό ενισχυτή, μια συσκευή που μπορεί, δυνητικά, να επηρεάσει το μέλλον του audio. Ο Levinson έχει κάνει μια σειρά από πολύ ενδιαφέρουσες επιλογές, οι οποίες, σίγουρα, μπορούν να αποτελέσουν την βάση για μια ολόκληρη οικογένεια μηχανών και αυτό ισχύει ακόμη και χωρίς να λάβουμε υπόψιν τους αλγόριθμους Mighty Cat/C-Wave. Μακροσκοπικά, το συνολικό πακέτο του Maria 350 είναι αυτό που χρειάζεται κάθε απαιτητικός ακροατής: Ακριβής και ταυτόχρονα ευχάριστος ήχος, πολύ μεγάλες δυνατότητες οδήγησης, προσεγμένες λεπτομέρειες (που παίζουν ρόλο), κλασικά χαρακτηριστικά που συνδυάζονται πολύ καλά με το “ψηφιακό μυστήριο” που έχει πλέξει μαστορικά, ο σχεδιαστής. Αν λείπει κάτι για να γίνει η ιδέα το “σφυρί” που θα θρυμματίσει το κατεστημένο του high-end, όπως ρητώς οραματίζεται ο ML, αυτό είναι το openess. Κατά την γνώμη μου, αυτό που θα συμπλήρωνε ιδανικά τον Maria είναι ένα app το οποίο θα επιτρέπει στην χρήστη να ελέγξει τους αλγόριθμους, έστω μέχρι κάποιο σημείο. Τούτων λεχθέντων, πρέπει να τον ακούσετε οπωσδήποτε!