No Limit Audio Reference One

Το Reference One αντικατέστησε τα ηχεία αναφοράς (ATC SCM-50PSL) και οδηγήθηκε από τον τελικό ενισχυτή Parasound HCA3500. Το υπόλοιπο σύστημα ήταν το γνωστό, με πηγή τον συνδυασμό WiiM Pro/Teac Esoteric D70 και προενισχυτή τον Melos Plus Series Line.
Η εγκατάσταση του ηχείου περιλαμβάνει την τοποθέτηση και σύνδεση της κεφαλής, κάτι που γίνεται πολύ εύκολα και δεν απαίτησε παρά λίγα λεπτά της ώρας. Η ευθυγράμμιση της κεφαλής με την καμπίνα του γούφερ γίνεται οπτικά, αλλά η διαμόρφωση της καμπίνας είναι τέτοια που δεν αφήνει περιθώρια για λάθη. Τα καλώδια και οι ακροδέκτες σύνδεσης είναι πολύ καλής ποιότητας. Το μόνο που πρέπει να γίνει ύστερα από αυτό είναι να βρεθεί η σωστή θέση στον χώρο, κάτι που πρέπει να γίνει, αρχικώς, χωρίς τις ακίδες γιατί το μεγάλο βάρος θα δυσκολέψει αν αυτές βρίσκονται στην θέση τους. Η καλύτερη επιλογή, εδώ είναι να τοποθετηθούν στο τέλος. Στον δικό μας χώρο, τα ηχεία τοποθετήθηκαν σε απόσταση περί τα 2.5 μέτρα μεταξύ τους (και από τον ακροατή) με το πίσω όριο του χώρου να βρίσκεται σε απόσταση περί το μισό μέτρο και τα πλευρικά όρια περί το ένα μέτρο.

Η πρώτη εντύπωση που δημιουργεί το μεγάλο No Limit είναι εξαιρετικά θετική. Το ηχείο ακούστηκε γρήγορο, διαυγές, με πολύ καλές δυνατότητες απόδοσης των ρυθμικών μερών, αναλυτική και ευχάριστη μεσαία περιοχή, μαλακές και ξεκούραστες υψηλές συχνότητες και σαφή, πειθαρχημένη, στερεοφωνική εικόνα, στην πραγματικότητα, φάνηκε να διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που βρίσκονται πίσω από ένα πραγματικά υψηλού επιπέδου ηχείο. Το σύστημα επιβλήθηκε στο χώρο με άνεση και δεν φάνηκε να προσπαθεί ιδιαίτερα σε καμία περίπτωση. Ο ήχος ήταν αυτό που θα λέγαμε μεγάλος, αβίαστος, χωρίς την παραμικρή αίσθηση συμπίεσης και οι στάθμες υψηλές, με σωστό έλεγχο σε κάθε περίπτωση.

Στις λεπτομέρειες, το Reference One φάνηκε να διαχειρίζεται το κατώτερο μέρος του φάσματος με πραγματική μαεστρία: Έχει την έκταση, τον παλμό και τον όγκο που απαιτούνται για να περάσουν οι λεπτομέρειες μιας ηχογράφησης με σημαντικό περιεχόμενο στην συγκεκριμένη περιοχή, αλλά συνδυάζει αυτά τα χαρακτηριστικά με πολύ καλό έλεγχο και όλα αυτά τα στοιχεία οδηγούν σε μια ουδέτερη συμπεριφορά, χωρίς υπερβολές. Το αποτέλεσμα είναι να έχεις την ενέργεια που απαιτείται για μια επιβλητική παρουσία, χωρίς η συνολική τονική ισορροπία να αλλοιώνεται και αυτό είναι η βάση επάνω στην οποία θεμελιώνεται η ακρίβεια που χαρακτηρίζει το ηχείο συνολικά.
Η περιοχή των χαμηλών και των μεσοχαμηλών είναι ουσιαστική, λεπτομερής με καλές περιγραφές των μεγεθών και των χρονικών χαρακτηριστικών. Τα ακουστικά όργανα, κρουστά και έγχορδα, αποδίδονται ιδιαίτερα ρεαλιστικά και με πολύ καλή άρθρωση, σχεδόν τα βλέπεις να υλοποιούνται στον χώρο σου και τα ρυθμικά μέρη χαρακτηρίζονται από ισορροπία όγκου και ταχύτητας στα μέτωπα και πολύ καλό γέμισμα, με αποτέλεσμα να έχεις μια πραγματικά θετική αίσθηση ροής και να παρασύρεσαι εύκολα μέσα στην μουσική. Ο πολύ καλός έλεγχος μπορεί να εκληφθεί ως αυστηρότητα, ειδικά τις πρώτες ώρες των ακροάσεων, αλλά η αλήθεια είναι ότι το ηχείο σε αφήνει να απολαύσεις το πραγματικό περιεχόμενο της ηχογράφησης, χωρίς να προσθέτει ενέργεια και όγκους εκεί που δεν υπάρχουν.
Αυτή η συμπεριφορά επεκτείνεται από την περιοχή των ανώτερων χαμηλών προς την περιοχή των χαμηλομεσαίων και ανώτερα, και δημιουργεί τον πολύ καλό χαρακτήρα του ηχείου στην μεσαία περιοχή. Εδώ, πήρα πολύ καλή αίσθηση διαφάνειας και το ηχείο φάνηκε να διαθέτει εξαιρετικές δυνατότητες layering, στοιχείο που του επιτρέπει να περιγράψει με μεγάλη άνεση, μεγάλα, πολυεπίπεδα έργα, με υψηλή ενέργεια στην περιοχή. Το αποτέλεσμα ήταν ανάγλυφο, με άφθονες λεπτομέρειες και ταυτόχρονα ξεκούραστο, χωρίς να γίνεται αδρό, ισορροπημένα φωτεινό και, τελικώς, ελκυστικό.
Οι φωνές, σόλο και χορωδία, περιγράφονται με φυσικότητα, κορυφαία αίσθηση άρθρωσης και σωστά ηχοχρώματα, με αισθητή ισορροπία μεταξύ ανδρικών και γυναικείων φωνών. Μεγάλα σύνολα, με πολυπληθείς χορωδίες και μεγάλες ορχήστρες, ακούστηκαν επιβλητικά, με πολύ καλή περιγραφή της θέσης και της κίνησης, ενώ οι σολίστ είχαν σαφέστατη θέση στον χώρο, πολύ καλό αέρα και πολύ καλή απόδοση των δυναμικών. Αυτό που παίρνεις στην περιοχή είναι εξαιρετική δύναμη περιγραφής, απουσία συμπίεσης και, ταυτόχρονα, ευγενικό άκουσμα που δεν κρύβει τίποτα.
Μιλώντας για δύναμη περιγραφής, το Reference One είναι ένα ηχείο με υψηλά όρια σε θέματα στάθμης και δυναμικών. Μπορεί να αξιοποιήσει έναν μεγάλο ενισχυτή και θα δώσει αξία στα παραπάνω βατ, αποδίδοντας υψηλές στάθμες χωρίς σημάδια κόπωσης. Γράφτηκε και στις αρχικές εντυπώσεις και το επαναλαμβάνω εδώ, επειδή αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό: Δεν σου δημιουργεί ποτέ την εντύπωση ότι προσπαθεί και ότι βρίσκεται κοντά στα όρια του.
Αποδίδει με άνεση το μακροδυναμικό προφίλ του κάθε κομματιού και η δυναμική αντίθεση που παίρνεις είναι, κατά περίπτωση, συναρπαστική. Πολύ ενδιαφέρον είναι, επίσης, το γεγονός ότι όταν αρχίσεις να προσεγγίζεις, πραγματικά, τα όρια, αυτό γίνεται σαφές προοδευτικά και με ήπιο τρόπο, επαυξάνοντας έτσι την αίσθηση της ευγένειας που αποπνέει το ηχείο, συνολικά.
Ψηλά, πήρα καλή αίσθηση έκτασης, διαφάνεια και καλή περιγραφή των χρονικών χαρακτηριστικών. Το ηχείο ακούστηκε γρήγορο, αιχμηρό όπου χρειάστηκε (στα μέτωπα των μεταλλικών κρουστών για παράδειγμα), αλλά όχι υπερβολικό και κουραστικό, έχοντας μια ισορροπία που αποκλίνει ελάχιστα προς το μαλακό και το ήπιο, χωρίς να σου στερεί τίποτα. Σχημάτισα την εντύπωση ότι το Reference One θα αξιοποιήσει το σύνολο μιας μουσικής συλλογής, δείχνοντας μια σχετική ανοχή σε σκληρά ακούσματα, χωρίς να γίνεται... μελό και sui generis, κατά την γνώμη μου η ιδανική ισορροπία για ηχεία υψηλού επιπέδου που προορίζονται για οικιακή χρήση.
Η στερεοφωνική εικόνα που δημιουργεί είναι σαφής, καθορισμένη στον χώρο, με μια ήπια αίσθηση εγγύτητας και εξαιρετικά τρισδιάστατη. Δεν είναι εύκολο να γνωρίζουμε το αν εδώ παίζει κάποιο ρόλο το δεύτερο τουίτερ, αλλά το soundstage ήταν μεγάλο και πειθαρχημένο, με σωστό βάθος, εξαιρετικές δυνατότητες εστιασμού μεμονωμένων ακουστικών αντικειμένων, εξαιρετική περιγραφή του αέρα και της κίνησης και πολύ καλή απόδοση των μικρολεπτομερειών. Το αποτέλεσμα ήταν -με δεδομένη μια σωστή ηχογράφηση- πραγματικά εντυπωσιακό.

Τελικώς...

...το Reference One είναι ένα εντυπωσιακό σε εμφάνιση, ορθολογικά σχεδιασμένο και προσεκτικά ρυθμισμένο, ως προς την ηχητική του ταυτότητα, ηχείο υψηλού επιπέδου, με όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που συνοδεύουν αυτή την προσέγγιση: Τονική ισορροπία, σημαντική έκταση χαμηλά, αίσθηση ουδετερότητας, άνεση στην απόδοση των δυναμικών και κορυφαίου επιπέδου στερεοφωνική εικόνα. Το αποτέλεσμα είναι το αναμενόμενο: Εξαιρετικά ελκυστικός ήχος, χωρίς στοιχεία εντυπωσιασμού και υπερβολής, μια συμπεριφορά που θα σεβαστεί την δισκοθήκη και τα αυτιά ενός απαιτητικού ακροατή. Μπράβο στον René Kellenberger για μια πολύ σοβαρή προσπάθεια. Ακούστε το οπωσδήποτε, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση.