Thivan Labs Grand Open Special Edition.

Γνωρίζουμε την Thivan Labs εδώ και κάποια χρόνια από τα ηλεκτρονικά της, έχοντας δοκιμάσει, ήδη, δύο μοντέλα, τον προενισχυτή phono P10 και το streamer TMS-3. Οι Ασιάτες έχουν αποδείξει ότι γνωρίζουν την τέχνη καλά, σχεδιάζοντας πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, αγαπούν τις λυχνίες και είναι πολύ προσεκτικοί σε θέματα ποιότητας κατασκευής. Ήταν αναπόδραστο ότι θα έφθανε η ώρα να γνωρίσουμε και τα ηχεία τους.
Οι Thi Hoang Nguyen και Van Anh Nguyen (εξ ου και το όνομα της εταιρίας), οι οποίοι ηγούνται μια ομάδας σχεδιαστών που δίνει έμφαση στην ποιότητα κατασκευής, την ηχητική ποιότητα και την προσεγμένη αισθητική, ασχολούνται με τα ηχεία εδώ και πολλά χρόνια, με σχεδιάσεις που είναι, όντως ξεχωριστές. Αυτή την στιγμή, η εταιρία διαθέτει τρεις σειρές ηχείων, την Grand Horn, την Grand Open και την Eros, με την πρώτη να περιλαμβάνει την ναυαρχίδα της εταιρίας, Grand Horn Alpha και την τελευταία να περιλαμβάνει τις πιο προσγειωμένες τους, προσιτές, σχεδιάσεις.
Η σειρά Grand Open είναι ακριβώς αυτό που φαντάζεται κάποιος όταν διαβάζει το όνομα. Σχεδιάσεις ανοικτής μπάφλας, οι οποίες προσπαθούν να εκμεταλλευθούν τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η απουσία κλειστής καμπίνας. Εδώ ανήκει το Grand Open Special Edition που είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε στον χώρο της Ακουστικής Κρήτης, η οποία αντιπροσωπεύει τον οίκο στην ελληνική αγορά.

Το Grand Open Special Edition, είναι ένα ηχείο τριών, δρόμων ανοικτής μπάφλας. Η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν είναι, ασφαλώς, άγνωστη στους απαιτητικούς ακροατές, καθώς αποτελεί την στερεοτυπική εκδοχή ενός δίπολου με ηλεκτροδυναμικά μεγάφωνα. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ως “δίπολα”, ηχεία με επίπεδα διαφράγματα, όπως είναι τα μαγνητοστατικά και τα ηλεκτροστατικά, αλλά όλα τα μεγάφωνα είναι εγγενώς δίπολα (ακόμη και ένα συμβατικό τουίτερ θόλου). Απλώς στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, ηχεία με ηλεκτροδυναμικές μονάδες χρησιμοποιούν καμπίνες και θαλάμους για να διαχειριστούν την οπίσθια ακτινοβολία.
Γιατί θέλουμε ένα ηχείο ανοικτής μπάφλας; Η απάντηση είναι ότι μια τέτοια προσέγγιση ελαχιστοποιεί τα προβλήματα που εισάγει η ίδια η καμπίνα, κυρίως του συντονισμούς της, την ανάγκη για έλεγχο χαμηλά και τις δυσκολίες που κρύβει ο σχεδιασμός μιας καμπίνας ανοικτού τύπου (bass reflex), όπου ο σχεδιαστής πρέπει να διαλέξει μια ισορροπία μεταξύ της έκτασης και του ελέγχου.

Γιατί δεν έχουμε πολύ περισσότερα ηχεία ανοικτής μπάφλας; Η απάντηση είναι ότι και αυτή η προσέγγιση έχει τις απαιτήσεις της. Κυρίως γεωμετρικές: Επειδή η μπάφλα δεν μπορεί να έχει τις διαστάσεις που απαιτεί η θεωρία (στα χαρτιά, άπειρες, στην πράξη συγκρίσιμες με το μήκος κύματος της ελάχιστης συχνότητας που θέλουμε να αναπαράγεται), υπάρχουν, αναπόφευκτα ακυρώσεις. Αυτές μπορούν να αντισταθμιστούν με διάφορους τρόπους αλλά οδηγούν σε απαίτηση για μεγάλα (και βαριά) γούφερ. Και, ακόμη, η δίπολη ακτινοβολία (στην πραγματικότητα οκτοειδής, με μηδενικά στο επίπεδο της μπάφλας), θέτει απαιτήσεις στην τοποθέτηση.
Στην περίπτωση του Grand Open Special Edition, η Thivan χρησιμοποιεί ένα 18ιντσο γούφερ με κώνο από χαρτί για να έχει καλή απόδοση στην περιοχή των χαμηλών και έχει καταλήξει σε μια σχεδίαση υψηλής ευαισθησίας (η εταιρία δίνει 94dB SP, 2.83V/1m) με δυνατότητες διπλοενίσχυσης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα ρωμαλέο τελικό στάδιο στο γούφερ και κάτι πιο... ντελικάτο στην περιοχή των μεσαίων και υψηλών.
Μιλώντας για τα ανώτερα μέρη του φάσματος, αυτά, στην περίπτωση του Grand Open SE, αποδίδονται από ένα τουίτερ χοάνης (υψηλές) και από ένα μιντ κώνου 10 ιντσών, από χαρτί (μεσαίες). Με μιντ 10 ιντσών, δεν είναι περίεργο που το γούφερ κόβεται στα 100Hz (επομένως, μιλάμε για υπογούφερ, στην πραγματικότητα) και το τουίτερ ξεκινά από τα 2.8kHz. Το τουίτερ είναι αυτό που θα λέγαμε “παραδοσιακή” κόρνα, με διάφραγμα συμπίεσης από τιτάνιο και χοάνη σταθερής κατευθυντικότητας. Αυτό το προφίλ εξασφαλίζει, στο κατακόρυφο επίπεδο, σωστές συνθήκες φόρτισης του διαφράγματος και, στο οριζόντιο επίπεδο, ομοιογενή ακτινοβολία στον χώρο.
Το Grand Open SE είναι ένα αρκετά μεγάλο ηχείο δαπέδου (με πλάτος που υπαγορεύεται από το 18ιντσο γούφερ) με προσεγμένες λεπτομέρειες, στις οποίες περιλαμβάνονται πολύ καλής ποιότητας ακροδέκτες σύνδεσης με του ενισχυτές, ειδικά σχεδιασμένα αντικραδασμικά σημεία στήριξης και φινίρισμα από φυσικό ξύλο.

Το σύστημα που είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε στον χώρο που διαθέτει η Ακουστική Κρήτη, περιελάμβανε το μεγάλο streamer της εταιρίας, TMS-9 Premium και τον ολοκληρωμένο ενισχυτή Eagle 845. Μέρος της ακρόασης έγινε με τον ολοκληρωμένο ενισχυτή Mavis M100. Καλώδια ηχείων ήταν τα Silenos της Ludic και τα interconnects ανήκαν στην σειρά Orpheus της ίδιας εταιρίας. Η τροφοδοσία των συσκευών ήταν βασισμένη σε έναν μετασχηματιστή απομόνωσης της Audes και σε φίλτρο/power strip, επίσης της Ludic, (Kratos).
Το TMS-9 είναι ένα streamer βασισμένο σε λύση της Volumio και ενσωματώνει DAC με αρχιτεκτονική R-2R. Εκτός από την δυνατότητα σύνδεσης με το οικιακό δίκτυο και διαχείρισης των διαθέσιμων μουσικών ροών και την δυνατότητα προσπέλασης εξωτερικών μέσων αποθήκευσης μέσω θύρας USB, η συσκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως συμβατικός αναλογικός προενισχυτής, αφού διαθέτει single ended και balanced εισόδους καθώς επίσης και είσοδο phono (με δυνατότητα να δεχθεί και άρθρωμα για κεφαλές MC). Το αναλογικό στάδιο βασίζεται σε λυχνίες 300Β και η έξοδος, διαθέσιμη σε single ended και balanced μορφή, χρησιμοποιεί μετασχηματιστή για την ζεύξη με την απόμενη συσκευή.
O Eagle 845 που χρησιμοποιήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος των ακροάσεων, ανήκει στην σειρά H&S, μπορεί, δηλαδή, να χρησιμοποιηθεί και ως ενισχυτής ακουστικών με το ίδιο στάδιο εξόδου. Αυτό, βασίζεται σε λυχνίες 845 (τρίοδοι άμεσης θέρμανσης) σε single ended τοπολογία (και πολωμένες σε τάξη Α, εννοείται). Ο ενισχυτής μπορεί να αποδώσει 22W ανά κανάλι σε φορτία 8Ω και μπορεί να οδηγήσει ακουστικά με ονομαστική αντίσταση μέχρι 1200Ω (σε αυτή την τιμή, αποδίδει 140mW).
Ο ολοκληρωμένος ενισχυτής M100 της Mavis είναι μια υβριδική σχεδίαση με λυχνίες στο στάδιο προενίσχυσης και ημιαγωγούς MOSFET στο στάδιο ισχύος. Η Mavis χρησιμοποιεί διπλοτριόδους 12AU7 και πεντόδους EL84 σε ένα κύκλωμα του οποίου η ζεύξη με το στάδιο ισχύος γίνεται μέσω μετασχηματιστών. Ο ενισχυτής αποδίδει 2x120W/8Ω και 2x160W/4Ω πολωμένος σε τάξη ΑΒ, μέσω μετασχηματιστή εξόδου, με τα 40 και 60W αντιστοίχως να αποδίδονται σε τάξη Α. O Μ100 διαθέτει (προαιρετικώς) DAC με συμβατικές ψηφιακές εισόδους και θύρα USB, τρεις εισόδους στάθμης line και την δυνατότητα για τοποθέτηση προενισχυτή phono ΜΜ, ή MM/MC.

Η πρώτη εντύπωση που είχαμε, ακούγοντας το σύστημα της Thivan είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ηχείο που το χαρακτηρίζει η άνεση στην απόδοση των δυναμικών, διαθέτει προσεγμένο χαμηλό, καλή φασματική ισορροπία και δυνατότητες για μεγάλη εικόνα με βάθος και ακρίβεια.
Η μεγάλη ευαισθησία του ηχείου έκανε δυνατή την οδήγησή του από ένα σχετικώς μικρό ενισχυτή, χωρίς να υπάρχει κανένα πρόβλημα συμπίεσης, ακόμη και σε σχετικώς υψηλές στάθμες. Το άκουσμα ήταν ομοιογενές και ευχάριστο, ακριβές, χωρίς καμία αίσθηση κόπωσης. Με δύο 18άρια γούφερ και δύο 10άρια μιντ, το Grand Open είναι ένα μεγάλο ηχείο, στην κυριολεξία: Το εμβαδόν της κινούμενης επιφάνειας είναι μεγάλο και αυτό έχει επιπτώσεις στον τρόπο που αποδίδονται τα μακροδυναμικά και στην αίσθηση της αβίαστης απόδοσης που δημιουργεί. Η απουσία καμπίνας, επίσης, “ακούγεται” έμμεσα, αλλά σαφώς. Το ηχείο είναι καθαρό και γρήγορο χωρίς την αίσθηση ότι υπάρχει οποιουδήποτε είδους τεχνητή διόγκωση στην κρίσιμη περιοχή του ρυθμικού μέρους.
Στις λεπτομέρειες τώρα, στο συγκεκριμένο setup, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, το ηχείο δεν είναι πολύ μακρυά από κάποια όρια του χώρου (συνήθως, το δίπολο θέλει ένα μέτρο αέρα) αλλά, στην πράξη, αυτό δεν φάνηκε να δρα περιοριστικά, πιθανώς επειδή ο χώρος ακρόασης έχει σημαντικό όγκο πίσω από τα ηχεία, αφού δεν έχει το παραδοσιακό παραλληλόγραμμο ίχνος.
Στην περιοχή των χαμηλών, πήραμε πολύ καλό όγκο, και έλεγχο, πολύ καλή αίσθηση έκτασης, με το αποτέλεσμα να ακούγεται επιβλητικό σε συγκεκριμένες ηχογραφήσεις, όσο πρέπει μεγάλο και να γεμίζει το χώρο άνετα. Η απουσία καμπίνας και bass reflex φαίνεται να επιτρέπει στο ηχείο να αποφύγει το κλασικό δίλημμα, μεταξύ έκτασης και παρουσίας χαμηλά και ελέγχου, με δεδομένα τα λίτρα κάποιας συγκεκριμένης καμπίνας. Το ηχείο ακούγεται (πιθανώς και λόγω ψυχολογίας του ακροατή) πιο απελευθερωμένο και γρήγορο, χωρίς, να είναι αυστηρό ή -αντιθέτως- πλαδαρό. Ο συνδυασμός μιντ/γούφερ δίνει πολύ καλά ρυθμικά μέρη με αίσθηση ροής, γρήγορα και γεμάτα με το foot-tapping να έρχεται φυσικά, χωρίς να το πολυκαταλαβαίνεις.
Η μεσαία περιοχή ακούγεται ελάχιστα πίσω, έχοντας μια αίσθηση φυσικότητας και έναν ελάχιστα σκοτεινό χαρακτήρα, ο οποίος προσδίδει μια πολύ φιλική ηχητική ταυτότητα χωρίς να θυσιάζει σε απόδοση του παλμού, της λεπτομέρειες και του layering. Το Grand Open είναι ένα ακριβές ηχείο αλλά την ίδια στιγμή είναι ξεκούραστο, με πολύ καλή απόδοση των φωνών και της αίσθησης παρουσίας των σολίστ και της χορωδίας. Η Thivan έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στο voicing και -μπορείς να υποθέσεις- ο λαμπάτος Eagle 845 παίζει τον ρόλο το, εδώ, επίσης.
Ψηλά, υπάρχει καλή αίσθηση έκτασης, με το ηχείο να αποδίδει σωστά τα χρονικά χαρακτηριστά (μέτωπα και αποσβέσεις) και να αποδίδει τον αρμονικό πλούτο των οργάνων της περιοχής σωστά, χωρίς να αποκλίνει προς το υπερβολικά θερμό/ευφωνικό. Πήρα ήπια συριστικά και ισορροπημένο σιμπιλισμό στις φωνές, και το συνολικό αποτέλεσμα ήταν μαλακό, ξεκούραστο, χωρίς να γίνεται μελοδραματικό και sui generis.
Η στερεοφωνική εικόνα των Grand Open ήταν εντυπωσιακή. Το ηχείο αποδείχθηκε εξαιρετικά ικανό να δημιουργήσει την αίσθηση της εμβύθισης (με το κατάλληλο υλικό) και το soundstage του είναι μεγάλο σε πλάτος, καλά καθορισμένο, με βάθος και πολύ καλές δυνατότητες περιγραφής της κίνησης, του αέρα και της θέσης των ηχητικών πηγών. Οι μεγάλες ορχήστρες ακούστηκαν με επιβλητικό τρόπο και μια καλή παραγωγή πραγματικά θα καθηλώσει με την αίσθηση παρουσίας της στον χώρο. Τα μικρά σύνολα αποδόθηκαν με ακρίβεια σε ό,τι αφορά τις θέσεις, πολύ καλή απόδοση του αέρα και της ατμόσφαιρας, με την εικόνα να είναι ανάγλυφη και ρεαλιστική.
Η αλλαγή του ενισχυτή, από τον πλήρως λαμπάτο Eagle 845 στον υβριδικό Mavis M100, οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στην ηχητική απόδοση. Το σύστημα φάνηκε να ωφελείται από τις καλύτερες δυνατότητες οδήγησης του ημιαγωγικού σταδίου (με την σημαντικά μεγαλύτερη ισχύ) και να να κερδίζει σε θέματα απόδοσης του ρυθμικού μέρος, του παλμού και της ανάλυσης. Έγινε πιο δυναμικό, ζωντανό και παρόν και τα δυναμικά περιθώρια φάνηκε να αυξάνονται. Δεν είναι τυχαίο το ότι η Thivan προτείνει την διπλοενίσχυση του ηχείου με τον Eagle 845 στον κλάδο των μεσαίων/υψηλών και έναν Mavis (M60 ή M100) στον κλάδο των πολύ χαμηλών. Τούτων λεχθέντων, υποκειμενικά, ο Eagle 845 φάνηκε να δίνει κάτι παραπάνω στον χαρακτήρα πολύ χαμηλά που δεν το άκουσα στον Μ100, μια πιο γεμάτη και φιλική παρουσία και καλύτερη άρθρωση. Αυτό δείχνει ότι ένας μικρός πειραματισμός στο θέμα της οδήγησης χρειάζεται στην περίπτωση του Grand Open. Το ηχείο είναι αρκούντως αναλυτικό, ούτως ώστε να αναδείξει μικρές διαφορές στα στάδια ισχύος.

Συνοψίζοντας, το Grand Open Special Edition είναι ένα εντυπωσιακό ηχείο, μια πολύ επιτυχημένη εφαρμογή της ανοικτής μπάφλας. Είναι απαλλαγμένο από τους, αναπόφευκτους, χρωματισμούς της καμπίνας χωρίς να στερεί τον ακροατή από το βαθύ χαμηλό και είναι αρκετά ευαίσθητο ώστε να οδηγηθεί από έναν καθαρόαιμο single ended τάξης Α, λαμπάτο ενισχυτή, ένα χαρακτηριστικό που είναι ουδόλως δευτερεύον. Αν ψάχνετε συστήματα με καλό λαμπάτο ήχο, σοβαρή τονική ισορροπία και έκταση χαμηλά (με μικρό τίμημα την ανάγκη για σωστή τοποθέτηση), το σύστημα της Thivan Labs είναι κάτι που πρέπει να ακούσετε οπωσδήποτε!