|
REVIEW |
ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ/USB AUDIO
CONVERTER |
Trends Audio
TA-10/UD-10 |
|
|
ENTYΠΩΣΕΙΣ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ... |
|
H αρχική ιδέα
ήταν, φυσικά, να χρησιμοποιηθούν οι δύο συσκευές της Trends ως
σύστημα, του οποίου το front end θα ήταν ένας υπολογιστής. Ένα
μεγάλο μέρος της δοκιμής έγινε με ένα laptop R40 της IBM, που μέσω
USB οδηγούσε το UD-10, η αναλογική έξοδος του οποίου τροφοδοτούσε
τον TA-10. Ως ηχεία χρησιμοποιήθηκαν τα σχετικώς ευαίσθητα (90dBSPL)
Εros της Audio Spectrum καθώς και ένα σύστημα CRM-2/SubRosa της
Sunfire (με τα μικροσκοπικά Ribbon και το ενεργό sub) το οποίο
βρίσκεται στον χώρο αυτή την περίοδο. Επειδή η χρήση του UD-10 ως
DAC είναι δευτερεύουσα, το σημαντικότερο μέρος των ακροάσεων έγινε
με εξωτερικό DAC (χρησιμοποιήθηκαν ο X-DACV8 της Musical Fidelity
και ο DAC αναφοράς Teac Esoteric D70). Το τελευταίο στάδιο αφορούσε
την σύγκριση του συνδυασμού IBM R40/UD-10/Teac Esoteric D70 με το
player αναφοράς Teac Esoteric P70/D70). |
 |
Απλός και λιτός ο ολοκληρωμένος
ενισχυτής, εκπλήσσει με την απόδοσή του ιδιαίτερα αν λάβει
κανείς υπόψιν το κόστος
του. | |
Ξεκινώντας από
τον ενισχυτή, αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς από το πρώτο, ίσως,
λεπτό των ακροάσεων είναι ότι έχει απέναντί του ένα μικρό
μεν, αληθινό δε, κόσμημα. Φαίνεται ότι η τεχνολογία της
Tripath ήταν κομμένη και ραμμένη για audiophile εφαρμογές, αφού ο
TA-10 εμφανίστηκε εξαιρετικά ήσυχος και με πολύ ουδέτερη
συμπεριφορά στο φάσμα καταφέρνοντας να δημιουργήσει μια
πολύ υψηλού επιπέδου εικόνα, επιδόσεις που δεν μπορούν παρά να
εκπλήσσουν, αν αναλογιστεί κανείς το πολύ χαμηλό κόστος του. Σαφώς,
δεν πρόκειται για ένα τέρας οδήγησης και ακόμη και
με τα τα 90άρια ηχεία, οι στάθμες που πήρα ήταν απλώς επαρκείς σε
έναν μέτριο από πλευράς διαστάσεων χώρο και σε τυπικές αποστάσεις
(περί τα 2m) από τα ηχεία. Ο ενισχυτής θα αισθανθεί πολύ πιο άνετα
με ένα ηχείο κοντά στα 92dB ή σε ένα σύστημα desktop όπου ο ακροατής
βρίσκεται εγγύτερα. Το ενδιαφέρον είναι, πάντως, ότι ακόμη και στο
όριο του (και κάποιες φορές πάνω από αυτό) ο ενισχυτής διατηρεί τον
καλό του χαρακτήρα (παρά την υψηλή τυπική παραμόρφωση) και η
υπεροδήγηση κάνει αισθητή την παρουσία της με πολύ ήπιο αν
και σαφή τρόπο. Κάτω από τα όρια αυτά, παίρνεις καλό χαμηλό
με μεγάλες δυνατότητες περιγραφής και όγκο, μια πολύ καλή μεσαία
περιοχή και αέρινες υψηλές συχνότητες που δεν κουράζουν
ποτέ. |
 |
Το πλήρες πακέτο του UD-10 περιλαμβάνει,
εκτός του καλωδίου USB, και ένα εξωτερικό τροφοδοτικό με
επαναφορτιζόμενους
συσσωρευτές. | |
Οι επιδόσεις
αυτές βελτιώθηκαν αισθητά με την αλλαγή του DAC. Με το UD-10 στην
φυσική του θέση (ως USB Converter δηλαδή) και τον X-DACV8 της
Musical Fidelity να οδηγείται μέσω coaxial S/PDIF και να οδηγεί τον
ΤΑ-10, η στερεοφωνική εικόνα κινήθηκε σε πραγματικά κορυφαία
επίπεδα με εξαιρετικό πλάτος, σαφή τρισδιάστατη αίσθηση ως
προς το βάθος και έναν ιδιαίτερο αέρα. Αναγνωρίζω, ότι τέτοιου
είδους σχόλια ακούγονται, ίσως, υπερβολικά ενθουσιώδη, ιδιαίτερα
όταν μιλάμε για ένα σύστημα το οποίο περιλαμβάνει συσκευές με
κόστος αισθητά χαμηλότερο των 200 ευρώ, αλλά με εξαίρεση την
στάθμη (η οποία σαφώς και είναι σημαντικός παράγοντας!) έχω την
εντύπωση ότι ο TA-10 ακούστηκε εκνευριστικά κοντά στους
ενισχυτές αναφοράς (Melos Plus Series Line/Parasound
HCA3500) και αποτελεί έναν από τους καλύτερους διακοπτικούς
ενισχυτές που έχω ακούσει (με τον S300 της Bel Canto να
προηγείται λόγω ισχύος), ενώ σαφώς δεν τίθεται θέμα άμεσου
ανταγωνισμού, καθώς δεν γνωρίζω κάποιον γραμμικό ή
διακοπτικό ολοκληρωμένο σε αυτό (ή έστω παρόμοιο) κόστος που να
ακούγεται έτσι! Η επίδοση αυτή θα πρέπει να αποδοθεί στο τσιπ της
Tripath και δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, τυχαίο το ότι ο TA-10
μοιράζεται πολλά από τα ηχητικά του χαρακτηριστικά με τον τελικό The
Stamp του Norbert Lehmann ο οποίος επίσης χρησιμοποιεί το
TA2024. |
 |
Οι τέσσερις συσσωρευτές του εξωτερικού
τροφοδοτικού έχουν χωρητικότητα 2300mA. Η εμπειρία μας έδειξε
ότι πρέπει να το χρησιμοποιήσετε, αν κυνηγάτε την μέγιστη
απόδοση. | |
|
Τούτων
δοθέντων, αποφάσισα να αφήσω έξω από την εξίσωση τον ενισχυτή (ο
οποίος είχε αποδείξει και με το παραπάνω την αξία του...) και να
ασχοληθώ λίγο περισσότερο με το UD-10. Η ιδέα ότι ένας σωστά
στημένος υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κορυφαίο τρανσπόρτ
συζητείται εδώ και αρκετό καιρό και η κοινότητα λογισμικού ανοικτού
πηγαίου κώδικα (open source) έχει ασχοληθεί με το θέμα αυτό αρκετά.
Το UD-10 συνδέθηκε σε μια θύρα USB του IBM R40 το οποίο τρέχει την
τελευταία έκδοση του FooBar2000 (0.9) με φορτωμένο
το λογισμικό DSP SRC (Secret Rabbit Resampler) της
Mega Nerds, ένα plug-in που προσφέρει μια ενδιαφέρουσα σειρά από
αλγόριθμους upsampling. Η έξοδος του USB Converter συνδέθηκε
απευθείας στον D70 και το ζητούμενο ήταν να συγκριθεί η απόδοση του
συνδυασμού IBM R40/UD-10 με αυτήν του συνδυασμού P70/D70 (με το
τελευταίο να τρέχει στα 176.4kHz όσον αφορά την σύνδεσή του με το
P70). Για να πραγματοποιηθεί η δοκιμή, μετέφερα τα περιεχόμενα ενός
δίσκου με το πρόγραμμα αναφοράς στον σκληρό δίσκο του laptop
χρησιμοποιώντας την εφαρμογή Exact Audio Copy
ρυθμισμένη σε secure mode, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η καλύτερη
δυνατή αντιγραφή. Ο συνδυασμός σκληρός δίσκος/μνήμη/USB αποτελεί
έναν ενδιαφέροντα μηχανισμό καταστολής του jitter (με μοναδικό
αδύναμο σημείο, ίσως, την μεταφορά του σήματος τόσο μέσω του USB όσο
και μέσω του S/PDIF) και οι υπέρμαχοί του δεν είναι
λίγοι. |
 |
Ο συνδυασμός laptop/UD-10 είναι κάτι που
θα πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσει κάθε υποψιασμένος περί το
digital audio. Σωστά στημένος είναι ένα άκρως ανταγωνιστικό
σύστημα. | |
Αρχικώς, η ιδέα
της σύγκρισης μπορεί να φαίνεται ανεδαφική, ωστόσο οι ακροάσεις
έδειξαν άλλα... Στην πράξη το R40/UD-10 αποδείχθηκαν τόσο
διαφανή και ικανά να αναπαράγουν τις
μικρολεπτομέρειες του προγράμματος και έκαναν εξαιρετικά
σαφείς τις διαφορές μεταξύ των διαφόρων upsamplers του plug-in της
Mega Nerds ώστε ήταν προφανές ότι το P70 θα περνούσε... άσχημες ώρες
κατά την άμεση σύγκριση. Πράγματι, οι διαφορές ήταν πολύ
μικρές, σίγουρα μικρότερες από όσο θα περίμενε κανείς και
με βάση την διαφορά του κόστους -θα έλεγα- μηδενικές. Το P70
εμφανίστηκε ελαφρώς πιο συγκροτημένο στις υψηλές
συχνότητες (όπου το σύστημα R40/UD-10 διατήρησε την αέρινη παρουσία
του) και δημιούργησε μια εικόνα με αίσθηση εγγύτητας, σε αντίθεση με
το laptop που απομάκρυνε τα τεκταινόμενα από τον
ακροατή, χωρίς όμως να χάνει την οριζόντια ανάλυσή του (την
οποία σε κάποιες περιπτώσεις ίσως και να προτιμούσα, τελικώς!). Σε
όλες τις περιπτώσεις το σύστημα της Teac εμφανίστηκε πιο ομοιογενές
με τα R40/UD-10 να είναι πιο ζωηρά και να χάνουν ελαφρώς σε σώμα
στις περιοχή των χαμηλών συχνοτήτων. Ως κερασάκι στην τούρτα, άφησα
την χρήση του τροφοδοτικού με τους επαναφορτιζόμενους συσσωρευτές:
Οι επιδόσεις του UD-10 φαίνεται να βελτιώνονται
οριακά και η άποψή μου είναι ότι θα πρέπει να
χρησιμοποιήται με αυτούς. Καθόλου άσχημα για ένα “transport” που
αποτελείται από ένα laptop πενταετίας, λογισμικό open source και το
UD-10 που στοιχίζει 175 ευρώ (για την σύγκριση, αναφέρω ότι το 2004
το P70 κόστιζε κάτι λιγότερο από 7 χιλιάρικα)... |
Τελικώς... ... δεν χρειάζονται πολλά για την ευτυχία και σε ορισμένες
περιπτώσεις τα πράγματα είναι απλά: Αν χρειάζεστε έναν μικρό
ενισχυτή για desktop εφαρμογές ή έχετε ένα ζευγάρι καλών και
ευαίσθητων ηχείων, αξίζει να σκεφτείτε σοβαρά τον TA-10. Είναι
από τους καλύτερους διακοπτικούς ενισχυτές που έχω
ακούσει και στην τιμή του ζωηρότατα αμφιβάλλω αν θα βρείτε γραμμικό
ενισχυτή που, έστω, να τον πλησιάζει σε απόδοση. Όσον αφορά το
UD-10, μην το σκέπτεστε καθόλου: Πρόκειται κατά
πάσα πιθανότητα για το add-on της χρονιάς και
πρέπει να έχετε οπωσδήποτε ένα ώστε να πειραματιστείτε με την
υπόθεση “ήχος από PC”. Έχει (και θα έχει) ξεχωριστό
ενδιαφέρον! |
Δημήτρης
Σταματάκος |
|
| |
|